ยาพอกบำรุงหยวน

ซั่วอั้นเซียงเฉวียน

เจียงมู่หยางเปิดฝาหม้อ ไอน้ำสีขาวพวยพุ่งขึ้นพร้อมกลิ่นหอมเข้มข้นของสมุนไพรที่อบอวลไปทั่วบริเวณ

"สหายเจียง สำเร็จหรือไม่?" ซูกวนเฉินอดใจไม่ไหวรีบถามขึ้น

ซูเสี่ยวเสี่ยวประคองแขนปู่ ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องมองหม้อดินเผาใบเล็กที่มีไอร้อนกรุ่นอย่างไม่ลดละ

"ปะป๊าต้องทำสำเร็จแน่นอนค่ะ" เหมิงเหมิงกำชายเสื้อซูเสี่ยวเสี่ยวไว้แน่น อีกมือกอดตุ๊กตาหมูตัวน้อยพลางเงยหน้าตอบด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ

สำหรับเด็กน้อยคนนี้ ไม่มีสิ่งใดที่เจียงมู่หยางทำไม่สำเร็จ

เจียงมู่หยางยิ้มมุมปาก พยักหน้าช้าๆ "ไม่ทำให้ผิดหวังครับ"

เขายกหม้อดินเผาขึ้นแล้วค่อยๆ เอียง ท่ามกลางกลุ่มไอร้อน ของเหลวสีน้ำตาลข้นหนืดคล้ายสีทาบ้านไหลลงสู่ถ้วยใบเล็กที่รองไว้ด้านล่างจนเกือบครึ่งถ้วย

"นี่... จะไม่มีพิษใช่ไหมคะ..." ซูเสี่ยวเสี่ยวมองของเหนียวหนืดในถ้วยด้วยสีหน้าขยะแขยง

เจียงมู่หยางหน้าดำคร่ำเครียดทันที แต่หากพูดตามตรง รูปลักษณ์ของเจ้านี่ดูไม่จืดจริงๆ

"เสี่ยวเสี่ยว อย่าเสียมารยาท" ซูกวนเฉินดุเสียงต่ำ

เจียงมู่หยางลูบจมูก พลางมองซูกวนเฉินแล้วกล่าวว่า "ตอนนี้ตบะของข้ามีจำกัด การกลั่นเป็นยาบำรุงหยวนแบบเม็ดจึงทำได้ยาก แต่ยาพอกบำรุงหยวนนี้แม้จะไม่เป็นเม็ด ทว่าสรรพคุณไม่ต่างกัน เมื่อดื่มลงไปจะรักษาแผลใหม่และขจัดโรคเรื้อรังได้ อีกทั้งสมุนไพรส่วนใหญ่มีอายุสูง ฤทธิ์ยาจึงยิ่งทวีคูณ เชื่อข้าเถอะ มันจะสร้างความประหลาดใจให้ท่านแน่นอน"

ซูกวนเฉินพยักหน้าหนักแน่น "ดี ตาแก่อย่างข้าเชื่อเจ้า"

พูดจบเขาก็ยกถ้วยขึ้นดื่มยาพอกบำรุงหยวนรวดเดียวจนหมดสิ้น

ซูเสี่ยวเสี่ยวจ้องปู่ตาไม่กะพริบ มือเตรียมกดโทรศัพท์เรียกหน่วยกู้ภัยไว้พร้อมสรรพ

ยาพอกบำรุงหยวนแม้ดูเหนียวหนืดแต่รสชาติกลับไม่เลว คล้ายเยลลี่ หลังจากซูกวนเฉินเคี้ยวสองสามครั้งแล้วกลืนลงไป ทันใดนั้นเขารู้สึกถึงกลุ่มพลังงานความร้อนพุ่งผ่านหลอดลมลงสู่เบื้องล่าง แผ่ซ่านไปทั่วร่าง วนเวียนตามเส้นเอ็น กระดูก และอวัยวะภายในอย่างต่อเนื่อง

วินาทีต่อมา นัยน์ตาซูกวนเฉินเป็นประกายฉายแววตระหนก

เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าภายในร่างกายกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าพลิกดิน!

อวัยวะภายในที่เคยเหี่ยวเฉาตามวัยกลับฟื้นคืนชีวิต การเต้นของหัวใจมั่นคงและทรงพลังยิ่งขึ้น กล้ามเนื้อที่เคยลีบฝ่อค่อยๆ พองตัวราวกับถูกสูบลม ผิวหนังที่หย่อนคล้อยกลับมาตึงกระชับ

"คุณปู่คะ ผมของคุณปู่!" ซูเสี่ยวเสี่ยวปิดปากแน่น อีกมือชี้ไปที่ศีรษะของซูกวนเฉินพร้อมอุทานเสียงหลง

เส้นผมสีดอกเลาของซูกวนเฉินเปลี่ยนเป็นสีดำด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เพียงครู่เดียวก็ไม่เหลือเส้นผมสีขาวแม้แต่เส้นเดียว ยิ่งกว่านั้น กระฝ้าคนแก่บนใบหน้าก็จางหายไปจนหมดสิ้นในเวลาอันรวดเร็ว

ซูกวนเฉินสูดลมหายใจลึก มองเจียงมู่หยางด้วยความซาบซึ้ง "สหายเจียง ขอบใจเจ้ามาก"

"ผู้เฒ่าซูอย่าเพิ่งรีบขอบคุณ ฤทธิ์ยายังแสดงผลไม่เต็มที่ ท่านจงนั่งลงโคจรลมปราณ จะช่วยให้ดูดซึมยาได้เร็วขึ้น" เจียงมู่หยางกล่าวเรียบๆ

ซูกวนเฉินเดินไปที่ห้องนั่งเล่น นั่งขัดสมาธิแล้วโคจรวิชาที่ฝึกฝนมา ให้ลมปราณไหลเวียนทั่วร่าง ฤทธิ์ยาค่อยๆ ซ่อมแซมและปรับปรุงอวัยวะภายใน เส้นเลือด กระดูก และกล้ามเนื้อ

เพียงไม่กี่นาที ร่างกายของซูกวนเฉินดูหนุ่มขึ้นกว่าสิบปี แผลใหม่และโรคเก่าหายเป็นปลิดทิ้ง แม้แต่รอยแผลเป็นก็จางลงไปมาก ทว่าฤทธิ์ยายังไม่หยุดทำงาน

ความร้อนสายหนึ่งรวมตัวที่จุดตันเถียน หมุนวนช้าๆ ราวกับน้ำวน ซูกวนเฉินรู้สึกราวกับมีคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำในร่างกายจนใบหน้าแดงก่ำ

ทันใดนั้น...

"ปึ้ด!"

ไอร้อนสายหนึ่งพ่นออกมา

ซูกวนเฉินหน้าแดงด้วยความอาย "ขออภัย ข้าเสียมารยาทแล้ว"

"ไม่เป็นไร นั่นเป็นเพียงการขับสิ่งสกปรกออกเท่านั้น" เจียงมู่หยางยิ้ม "ผู้เฒ่าซู ลองสัมผัสดูให้ดี"

ซูกวนเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ใบหน้าจะเปลี่ยนเป็นยินดีอย่างยิ่ง เขาอ้าแขนมองร่างกายตนเองอย่างไม่อยากเชื่อ "ข้า... ข้าทะลวงระดับได้แล้ว!?"

ซูเสี่ยวเสี่ยวตกใจ รีบถามทันที "คุณปู่คะ หรือว่าคุณปู่... ทะลวงเข้าสู่ระดับฮว่าจิ้นแล้ว?"

"การจะทะลวงสู่ระดับฮว่าจิ้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ข้าบรรลุถึงจุดสูงสุดของระดับอั้นจิ้นแล้ว!" ซูกวนเฉินลุกขึ้นยืน มองเจียงมู่หยางด้วยความตื้นตัน "สหายเจียง เจ้าไม่เพียงรักษาแผล แต่ยังช่วยให้ข้าก้าวหน้าในเส้นทางยุทธ์ ตาแก่อย่างข้าซาบซึ้งใจยิ่งนัก ซาบซึ้งใจจริงๆ!"

พูดจบ ซูกวนเฉินประสานมือแล้วก้มตัวคำนับเจียงมู่หยาง

"ผู้เฒ่าซูไม่ต้องเกรงใจ" เจียงมู่หยางประคองแขนซูกวนเฉินให้ลุกขึ้น "ช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุด ท่านน่าจะอยู่ระดับอั้นจิ้นขั้นปลาย แต่เพราะโรคเก่าและความชราทำให้ระดับตกลงมาอยู่ที่ขั้นกลาง ทว่าพื้นฐานและการสะสมของท่านเพียงพออยู่แล้ว ยาพอกบำรุงหยวนนี้ช่วยขับสิ่งสกปรกและทะลวงเส้นลมปราณ การทะลวงระดับจึงเป็นเรื่องปกติ"

เจียงมู่หยางพูดเหมือนเป็นเรื่องง่าย แต่ซูกวนเฉินไม่ได้คิดเช่นนั้น

ย้อนไปวัยฉกรรจ์ เขาเพียรฝึกหนักหลายครั้งแต่ก็ไม่สามารถบรรลุจุดสูงสุดของระดับอั้นจิ้นได้ เดิมทีคิดว่าขั้นปลายคือจุดสูงสุดของตนแล้ว นึกไม่ถึงว่าเพียงยาพอกครึ่งถ้วย จะทำให้เขาในวัยเจ็ดสิบปีทะลวงสู่จุดสูงสุดได้

นี่ไม่ใช่แค่ปาฏิหาริย์ แต่มันคือปาฏิหาริย์จากเทพเจ้าชัดๆ!

การจัดซื้อสมุนไพรชุดนี้ตระกูลซูเสียเงินนับสิบล้าน ทว่าเมื่อเทียบกับสรรพคุณอันน่ามหัศจรรย์นี้ ต่อให้ร้อยล้านก็คุ้มค่าแน่นอน นี่คือสมบัติล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้อย่างแท้จริง!

"ฮ่าฮ่าฮ่า... นี่คือจุดสูงสุดของระดับอั้นจิ้นงั้นหรือ? นึกไม่ถึงเลยจริงๆ!" ซูกวนเฉินยืดเส้นยืดสาย สัมผัสพลังงานแข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในร่างกาย ภายในใจเปี่ยมด้วยความยินดี

แม้ระดับอั้นจิ้นขั้นปลายและจุดสูงสุดจะห่างกันเพียงระดับย่อย แต่ช่องว่างนั้นกว้างขวางยิ่งนัก

เจียงมู่หยางกล่าวต่อ "ผู้เฒ่าซู ฤทธิ์ยาแสดงผลไปเพียงเจ็ดแปดส่วน ส่วนที่เหลือจะคงอยู่ในร่างกายและค่อยๆ ออกฤทธิ์ ช่วยให้ร่างกายแข็งแรงและชะลอความชรา อีกทั้งในวันหน้า ท่านอาจจะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งจอมยุทธ์ได้"

ซูกวนเฉินนัยน์ตาเป็นประกาย

จอมยุทธ์!

นั่นคือสิ่งที่เขาไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง นึกไม่ถึงว่าวันหนึ่งตนเองจะมองเห็นเส้นทางนั้น

เขาข่มความตื่นเต้น ประสานมืออีกครั้ง "สหายเจียง ตาแก่อย่างข้า ไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะขอบคุณเจ้าอย่างไรดี"

เจียงมู่หยางจับมือซูกวนเฉินแล้วพูดติดตลก "ผู้เฒ่าซูไม่ต้องมากพิธี วันนี้ข้าได้ยินคำขอบคุณมากพอแล้ว หากพูดต่อไป หูข้าคงด้านหมดพอดี"

"ฮ่าฮ่า เป็นตาแก่อย่างข้าที่ยึดติดเกินไป สหายเจียง คำขอบคุณจะไม่พูดซ้ำอีก ต่อไปหากต้องการสิ่งใดขอให้บอกทันที ตระกูลซูจะสนับสนุนอย่างเต็มกำลัง!" ซูกวนเฉินตบอกตัวเอง รับคำอย่างหนักแน่น

ซูเสี่ยวเสี่ยวลอบเดาะลิ้น นางรู้ดีว่าคำพูดของปู่มีความหมายอย่างไร ดูท่าคุณปู่จะให้ความสำคัญกับพี่มู่หยางมากจริงๆ มิเช่นนั้นคงไม่ให้คำมั่นสัญญาเช่นนี้

เจียงมู่หยางไม่เกรงใจ "ข้ามีเรื่องอยากให้ผู้เฒ่าซูช่วยจริงๆ ครับ"

"สหายเจียง โปรดว่ามา" ซูกวนเฉินกล่าวอย่างเต็มใจ

"ข้าต้องการสมุนไพรบางชนิด แต่ติดที่ไม่มีช่องทาง จึงอยากให้ผู้เฒ่าซูช่วยจัดซื้อให้"

"ไม่มีปัญหา เจ้าต้องการอะไรจงเขียนออกมา ข้าจะสั่งการให้จัดซื้อกลับมาให้เร็วที่สุด"

"ถ้าอย่างนั้นต้องขอบคุณผู้เฒ่าซูล่วงหน้าครับ" เจียงมู่หยางยิ้ม จากนั้นหยิบกระดาษและพู่กันขึ้นมาเริ่มเขียน

ซูกวนเฉินยืนมองตัวอักษรที่พริ้วไหวราวกับมังกรทะยานของเจียงมู่หยาง พลางนึกในใจว่าลายมือสวยยิ่ง แล้วเริ่มอ่านเบาๆ "โสมป่าร้อยปี, บัวหิมะเทียนซานอายุห้าร้อยปีขึ้นไป, อำพันมังกร, ดอกแมกโนเลียหิมะ, หญ้าแสงจันทร์..."

สิ่งเหล่านี้คือสมุนไพรสำหรับกลั่นยาชำระไขกระดูก

ยาชำระไขกระดูก เมื่อรับประทานแล้วจะช่วยชำระล้างไขกระดูกและขยายเส้นลมปราณ ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร ผู้บำเพ็ญเกือบทุกคนเริ่มต้นเส้นทางเซียนด้วยยานี้ หากเจียงมู่หยางต้องการผงาดในเมืองใหญ่และกลับคืนสู่จุดสูงสุด ยาชำระไขกระดูกคือสิ่งที่ขาดไม่ได้

ไม่นานเจียงมู่หยางก็วางพู่กัน ส่งรายการสมุนไพรให้ซูกวนเฉิน ซึ่งรีบให้ซูเสี่ยวเสี่ยวถ่ายรูปไว้ทันที พร้อมสั่งการให้คนไปจัดซื้อตามรายการ

เจียงมู่หยางกล่าวด้วยความเกรงใจเล็กน้อย "ผู้เฒ่าซู ข้านอกจากจะไม่มีช่องทางแล้ว... ยังไม่มีเงินด้วย ค่าใช้จ่ายในการจัดซื้อ เกรงว่าต้องรบกวนผู้เฒ่าซูช่วยสำรองจ่ายไปก่อน"

"เอ๊ะ สหายเจียงพูดอะไรอย่างนั้น เจ้ามีพระคุณต่อข้าราวกับให้ชีวิตใหม่ สมุนไพรเพียงไม่กี่อย่าง ข้าจะเก็บเงินเจ้าได้อย่างไร" ซูกวนเฉินยิ้ม พลางมองซูเสี่ยวเสี่ยว "เสี่ยวเสี่ยว"

"เข้าใจแล้วค่ะ" ซูเสี่ยวเสี่ยวหยิบบัตรใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋า ประคองส่งให้เจียงมู่หยางด้วยสองมือ

"นี่คือ?" เจียงมู่หยางหยิบบัตรขึ้นมาพิจารณา

บัตรใบนี้ออกแบบได้อย่างประณีต ตัวบัตรเป็นสีดำโลหะระดับสูง ขอบล้อมรอบด้วยไทเทเนียมสะท้อนแสงระยิบระยับ สัมผัสได้ถึงคุณภาพที่ยอดเยี่ยม

ซูกวนเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม "นี่คือบัตรดำระดับสูงสุดของธนาคารซิตี้แบงก์ ในนี้มีเงินสิบล้าน และสามารถเบิกถอนเงินเกินบัญชีได้สูงสุดหนึ่งร้อยล้าน! ข้าโอนชื่อเป็นของสหายเจียงแล้ว ตั้งแต่ตอนนี้มันเป็นของเจ้า ห้ามปฏิเสธเด็ดขาด มิเช่นนั้นตาแก่อย่างข้าคงไม่สบายใจ"

เจียงมู่หยางไม่เกรงใจ เก็บรักษาบัตรดำระดับสูงสุดทันที "ถ้าอย่างนั้นข้าไม่เกรงใจแล้วครับ"

"ควรเป็นเช่นนั้น" ซูกวนเฉินกล่าวอย่างอารมณ์ดี

ในขณะนั้น เฉาเหมิ่งถือโทรศัพท์รีบเดินเข้ามา แล้วรายงานซูกวนเฉินว่า "นายท่าน หูเหยาสารภาพแล้วครับ"