จักรพรรดิดาบฝืนฟ้า · บทที่ 28
สังหารโจวหยวนป้า
โจวหยวนป้าประมาทศัตรูอย่างร้ายแรง เขาประเมินระดับบ่มเพาะและพละกำลังของเซียวเฉินต่ำเกินไปจนไม่น่าให้อภัย ใครจะคาดคิดว่าสวะในขอบเขตหลอมกายจะผลัดเปลี่ยนเป็นยอดฝีมือปราณแท้ขั้นสามได้ภายในเดือนเดียว!
ความเร็วในการเลื่อนระดับเช่นนี้เรียกได้ว่าฝืนลิขิตสวรรค์อย่างยิ่ง ไม่เพียงแค่เขา แต่ทั่วทั้งเมืองอวิ๋นสุ่ยต่างตกตะลึงจนเกิดความโกลาหล
ห่างออกไป องครักษ์ทั้งสี่กำลังคุ้มกันราชา มังกร เดินทางมาถึงอย่างล่าช้า ราชา มังกรปรายตามองระดับบ่มเพาะของเซียวเฉินแล้วชะงักไปเล็กน้อย แววตาฉายความประหลาดใจ
'ปราณแท้ขั้นสาม?'
'พละกำลังของเจ้าหนุ่มนี่เพิ่มขึ้นอีกแล้ว มิน่าเสี่ยวซีถึงได้มองเขาใหม่ ไม่เลว สมกับเป็นคนที่ข้าเล็งไว้!'
เจ้าหอหมื่นสมบัติเองก็เบิกตากว้าง อุทานด้วยความตกใจ "หมัดเดียวบีบให้โจวหยวนป้าถอยร่น ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตปราณแท้ได้ในเดือนเดียว! พวกบ้านั่นโง่เง่าสิ้นดี ถึงกับขับไล่อัจฉริยะเช่นนี้ออกไป! ดั่งไข่มุกที่ถูกฝุ่นกลบ นี่ต่างหากคือม้าพันลี้ตัวจริง หากมีโอกาส ต้องผูกมิตรกับเขาให้ได้"
เจ้าเมืองอวิ๋นสุ่ยมีสีหน้าตื่นเต้นพลางอุทาน "ดี! หมัดเดียวสร้างบาดแผลฉกรรจ์ให้เจ้าพยัคฆ์น้อย เด็กคนนี้อนาคตไร้ขีดจำกัด ดูท่าการต่อสู้ครั้งนี้ ใครจะแพ้ชนะยังไม่อาจด่วนสรุป!"
ชั่วขณะนั้น เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ต่างพากันปรบมือชื่นชม ซึ่งช่วยปลุกปั่นอารมณ์ของผู้คนจำนวนมากให้คล้อยตาม ผิดกับคนตระกูลเซียวที่มีสีหน้ามืดมนถึงขีดสุด เพราะเซียวเฉินคือคนที่พวกเขาเขี่ยทิ้งและอยากเห็นกลายเป็นตัวตลก ใครจะคิดว่าเซียวเฉินไม่เพียงฟื้นฟูจุดตันเถียนได้อย่างปาฏิหาริย์ แต่พละกำลังยังก้าวกระโดดจนพลิกสถานการณ์กลับมาตบหน้าตระกูลเซียวอย่างรุนแรง
ใบหน้าของโจวหยวนป้าแดงก่ำด้วยความโกรธ เมื่อได้ยินเสียงเย้ยหยันจากใต้ลานประลองจึงคำรามลั่น ปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่มี สำแดงปราณแท้เปลวเพลิงออกมาเป็นระลอก!
"ปราณแท้เปลวเพลิง! ปราณแท้ธาตุไฟ!"
วินาทีต่อมา ทุกคนในลานประลองต่างหน้าถอดสี พากันเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ไม่มีใครคาดคิดว่าโจวหยวนป้าจะยังซ่อนไพ่ตายเอาไว้
โจวหยวนป้ายิ้มเย้ย เอ่ยเสียงเย็นเยียบ "ไอ้หนู แกคงยังไม่รู้สินะว่าปราณแท้ธาตุคืออะไร วันนี้ข้าจะใช้ไม้ตายเด็ดจัดการแก! ดาบเพลิง!"
ที่มือขวาของโจวหยวนป้า พลังธาตุไฟอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งทะยานออกมา ควบแน่นจนเป็นรูปร่างดาบยาว แม้จะยังไม่ถึงขั้นควบแน่นปราณเป็นศาสตรา แต่เค้าโครงกลับชัดเจนยิ่งนัก ดาบเพลิงเป็นวิชาฝ่ามือดาบทักษะยุทธ์ระดับเหลืองขั้นกลาง ซึ่งมีเพียงผู้มีปราณแท้เปลวเพลิงเท่านั้นที่ฝึกฝนได้ โดยการรวบรวมพลังทั่วร่างไว้ที่ฝ่ามือดาบ สร้างการโจมตีที่รุนแรงไม่แพ้ศัสตราวิญญาณ!
"โอ้? ของเล่นราคาถูก ก็แค่เนี้ย!"
เซียวเฉินแค่นยิ้มเย็น แววตาแฝงความเหยียดหยามอย่างเข้มข้น เขาดูแคลนกระบวนท่าของโจวหยวนป้าอย่างสิ้นเชิง
"ดัชนีกระบี่สังสาระ!"
เซียวเฉินคำรามเบาๆ ทว่าหนักแน่น มือขวาคีบเข้าหากัน ทันใดนั้นแสงสีดำแห่งการทำลายล้างก็พุ่งทะยานออกไป แฝงปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวเข้าปะทะกับดาบเพลิงของโจวหยวนป้าด้วยความเร็วเหนือคณา
ปัง ปัง ปัง!
เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว ดัชนีกระบี่สังสาระใช้แรงกระแทกมหาศาลบดขยี้ดาบเพลิงจนแตกละเอียด!
"อ๊าก!"
โจวหยวนป้าแผดเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา กลางฝ่ามือขวาปรากฏรูเลือดโหว่ เลือดสดๆ ไหลรินไม่ขาดสาย
"อ๊ากกก! มือของข้า!"
ปราณกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวยังคงระเบิดออกภายในแขนของโจวหยวนป้า
"ระเบิด!"
เซียวเฉินเอ่ยคำเดียวด้วยสีหน้าเรียบเฉย วินาทีต่อมา พลังสังสาระและปราณกระบี่ระเบิดออกอย่างสมบูรณ์ โจวหยวนป้าแผดร้องลั่น มือขวาระเบิดกระจาย ร่างทั้งร่างถูกแรงอัดซัดกระเด็นไปไกลเจ็ดแปดเมตร ทว่ายังไม่พ้นขอบลานประลอง ถึงจุดนี้ มือขวาของโจวหยวนป้าถูกทำลายจนสิ้นซาก!
ทั่วทั้งบริเวณเกิดความโกลาหล ผู้คนใต้ลานประลองต่างอุทานไม่หยุด ใบหน้าเต็มไปด้วยความตระหนก เมื่อแขนขวาถูกทำลาย พละกำลังของโจวหยวนป้าก็ลดฮวบลงกว่าครึ่ง แทบไม่มีโอกาสชนะอีกต่อไป โดยเฉพาะผู้นำตระกูลโจวที่ดวงตาแทบถลนด้วยความโกรธแค้น เขาคำรามลั่นอย่างบ้าคลั่ง
"ไม่!"
หัวใจของผู้นำตระกูลโจวดิ่งวูบ ลูกชายคนโตอย่างโจวซื่อชางพิการไปแล้ว เขาจึงฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ลูกชายคนที่สอง แต่ตอนนี้มือขวาของโจวหยวนป้าถูกทำลาย ซึ่งสร้างความเสียหายใหญ่หลวงและอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต!
"อ๊ากกก... มือของข้า แกทำลายมือของข้า! ข้าจะฆ่าแก!"
โจวหยวนป้าเบิกตากว้าง นัยน์ตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยและเพลิงโทสะ ร่างกายสั่นกระตุก เลือดไหลนองด้วยความแค้นที่ไม่อาจบรรยาย
เซียวเฉินยังคงสงบนิ่ง เอ่ยเรียบๆ "โจวหยวนป้า มือแกพิการแล้ว ยังมีคุณสมบัติอะไรมาสู้กับข้าอีก ถ้าไสหัวลงไปแล้วโขกศีรษะให้ข้าสามที ข้าอาจจะไว้ชีวิตแก!"
ทว่าโจวหยวนป้าถูกความโกรธครอบงำจนเสียสติ คำรามบ้าคลั่ง "ไอ้เดรัจฉาน ข้ายังมีอีกมือ! และมือที่แข็งแกร่งที่สุดของข้า คือมือซ้าย!"
ทันใดนั้น รอบกายของโจวหยวนป้าปลดปล่อยกลิ่นอายเลือดอันประหลาดผสานกับปราณแท้เปลวเพลิง ถักทอเป็นดาบเพลิงยักษ์รุ่นอัปเกรด พุ่งฟันเข้าใส่เซียวเฉินอย่างรุนแรง!
"ตายซะ! ไอ้เดรัจฉาน!"
โจวหยวนป้าเผยสีหน้าบ้าคลั่งพลางด่าทอเสียงดัง ที่แท้เขายังซ่อนไพ่ตายไว้อีกใบ มือซ้ายของเขาคือดาบเพลิงที่ทรงพลังที่สุด ซึ่งมีอานุภาพรุนแรงกว่ามือขวาหลายเท่า!
วูบ วูบ วูบ!
อากาศโดยรอบถูกเผาไหม้อย่างรุนแรง อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
"โอ้? น่าสนใจดี แต่น่าเสียดาย แกยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าอยู่ดี กระบี่นี้เพื่อสังหารแก การได้ตายด้วยน้ำมือข้าถือเป็นเกียรติของแกแล้ว และพี่ชายของแก ก็จะได้ไปรวมตัวกันในปรโลก!"
วินาทีต่อมา กระบี่ยาวสภาพซอมซ่อที่สะพายอยู่เบื้องหลังของเซียวเฉินก็ถูกชักออกจากฝัก! มันเป็นกระบี่เก่าคร่ำครึ ไร้ความเงางาม ดูเผินๆ เหมือนเศษเหล็กไร้ค่า
"ใช้กระบี่แบบนี้คิดจะฆ่าข้า? ฝันกลางวัน!"
โจวหยวนป้าเอ่ยอย่างโอหัง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความทะนงและดูแคลน เศษเหล็กระดับนี้ เขาใช้มือเปล่าก็หักมันได้แล้ว!
เซียวเฉินคร้านจะพูดพร่ำ เขาใช้กระบวนท่าของวิชากระบี่สังสาระ รวบรวมพลังทั้งหมดไว้ในกระบี่เดียว ปลดปล่อยประกายกระบี่อันเจิดจ้าออกมา
"สังสาระกระบี่ฟัน!"
ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง!
บนลานประลองเป็นตาย แสงสีขาวสายหนึ่งพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว คลื่นความร้อนจากเปลวเพลิงและปราณกระบี่ที่คมกริบไร้ผู้ต้าน ปะทะกันอย่างรุนแรงกลางลานประลอง
ตูม!
เลือดสาดกระจาย! ดาบเพลิงถูกทำลายจนย่อยยับในพริบตา โจวหยวนป้าแผดเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา มือซ้ายขาดสะบั้น หน้าอกถูกปราณกระบี่ทะลวงผ่าน เนื้อหนังฉีกขาด ร่างล้มลงจมกองเลือด
เจ้าพยัคฆ์น้อยแห่งเมืองอวิ๋นสุ่ย โจวหยวนป้า... สิ้นชีพ!
— จบตอน —
เข้าสู่ระบบเพื่อบันทึกความคืบหน้าการอ่าน