กลืนกินสามผู้อาวุโส

เคล็ดกระบี่เทพสำแดงเดช!

กระบี่หนึ่งเล่มพุ่งทะยานด้วยความเร็วไร้เทียมทาน แฝงอานุภาพระเบิดทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว ปราณกระบี่มหาศาลควบแน่นเป็นลำแสงสีขาวโพลน พุ่งฉีกอากาศเข้าใส่ผู้อาวุโสใหญ่เซียวเต้าอย่างดุดัน!

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ!

สายตาของผู้อาวุโสใหญ่ไม่อาจไล่ตามความเร็วระดับนี้ได้ทัน เขาตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ

'เร็วอะไรขนาดนี้!'

'นี่มันวิชากระบี่บ้าอะไรกัน!'

แม้แต่จวินซินยังต้องเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึง

เพียงชั่วพริบตา กระบี่เล่มนั้นก็แทงทะลุหัวใจผู้อาวุโสใหญ่ ร่างนั้นล้มตึงจมกองเลือด แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ตายตาไม่หลับ!

"ไม่!"

ผู้อาวุโสรองใจสั่นสะท้าน กรีดร้องออกมาด้วยความตระหนกสุดขีด ไม่อาจยอมรับความจริงที่โหดร้ายนี้ได้ เพียงการโจมตีเดียว ผู้อาวุโสใหญ่กลับสิ้นใจในทันที

ร่างของเซียวเฉินวูบไหวมาหยุดตรงหน้าศพผู้อาวุโสใหญ่ ก่อนเอ่ยเสียงเย็นเยียบ "ผู้อาวุโสใหญ่ ลาก่อน!"

เซียวเต้าเบิกตากว้าง จ้องมองเซียวเฉินเขม็งพลางเค้นเสียงลอดไรฟัน "ไอ้เดรัจฉาน ต่อให้แกหนีพ้นพวกข้าไปได้ แต่อีกสามปีให้หลัง เทียนหลงจะฆ่าแกแน่นอน!"

เซียวเฉินแค่นยิ้มเย็น แววตามั่นใจ "วางใจเถอะ อีกสามปีข้านี่แหละจะนำหัวมันกลับมาเอง!"

"ความอัปยศที่เซียวเทียนหลงฝากไว้ ข้าจะทวงคืนให้ครบทุกหยด"

"พวกแก... เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!"

"คำถามสุดท้าย พ่อแม่ของข้าหายไปได้อย่างไร บอกมา!"

เซียวเฉินเค้นถามอย่างดุดัน พ่อแม่ของเขาในโลกมนุษย์หายสาบสูญไปเพราะอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน เขาต้องการเบาะแสมาตลอดแต่คนในตระกูลกลับปิดปากเงียบ ผู้อาวุโสใหญ่ที่มีอายุมากที่สุดย่อมต้องล่วงรู้ความลับนี้

ผู้อาวุโสใหญ่กระอักเลือดไม่หยุด สภาพราวกับตะเกียงที่น้ำมันเหือดแห้ง เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ไอ้สองคนไม่เจียมตัวนั่น... ไปที่ดินแดนนิรันดร์ เกรงว่าคงถูกกักขังจนตายที่นั่นไปนานแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า!"

"ไอ้เดรัจฉาน หากอยากรู้เบาะแส ก็จงไปที่นั่นเสียเถอะ"

สิ้นคำ ผู้อาวุโสใหญ่ก็สิ้นใจเพราะเลือดลมแห้งเหือด สภาพการตายช่างอนาถยิ่งนัก ผู้อาวุโสใหญ่ตระกูลเซียวดับสูญลง ณ ที่นี้!

"ไอ้แก่ไม่ยอมตาย ในที่สุดก็สิ้นลมเสียที!"

"ดินแดนนิรันดร์? ชื่อคุ้นหูเหลือเกิน ที่นั่นคือที่ไหนกัน?"

เซียวเฉินพึมพำกับตนเอง ก่อนวูบไหวไปหยุดข้างกายผู้อาวุโสรอง

"พูดมา พ่อแม่ของข้าไปที่ไหนกันแน่?"

เพื่อป้องกันการถูกหลอกให้ไปตาย เซียวเฉินจึงรีบตรวจสอบอีกครั้ง ผู้อาวุโสรองหน้าซีดเผือด กลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความหวาดกลัว "อย่าฆ่าข้า! ข้าจะบอก!"

"มิฉะนั้น ก็ตายตกตามกันไปนี่แหละ!"

เซียวเฉินเอื้อมมือบีบคอผู้อาวุโสรองทันที พร้อมขู่เสียงเย็น "พูด!"

"ผู้อาวุโสใหญ่บอกเบาะแสมาบ้างแล้ว หากแกยังปากแข็ง ข้าจะปลิดชีพแกเดี๋ยวนี้!"

ผู้อาวุโสรองสั่นเทาอย่างรุนแรง รู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจตายจึงละล่ำละลักบอก "อย่าฆ่าข้า... ข้าพูดแล้ว! ก่อนพ่อแม่แกจะจากไป เคยบอกข้อมูลบางอย่างกับพวกเรา เห็นว่าพวกเขาไปที่ดินแดนนิรันดร์เพื่อสำรวจความลับบางอย่าง แต่หลังจากนั้นก็ขาดการติดต่อ สันนิษฐานว่าน่าจะตายไปแล้ว!"

หัวใจของเซียวเฉินสั่นสะท้าน แววตาเหม่อลอยพึมพำ "เป็นดินแดนนิรันดร์จริงๆ ด้วย!"

"ดีมาก แกตายได้แล้ว!"

"คนที่คิดจะฆ่าข้า ข้าไม่มีวันปล่อยให้มีชีวิตรอดไปได้อย่างง่ายดาย"

นัยน์ตาของเซียวเฉินฉายแววสังหารเย็นเยียบถึงกระดูก เขากระตุ้นพลังจากพฤกษาเทพ กลืนกินและดูดซับพลังของผู้อาวุโสรองอย่างบ้าคลั่ง

"ไม่!"

"พลังของข้า!"

"นี่มันอะไรกัน!"

"แกมัน... สัตว์ประหลาด!"

ผู้อาวุโสรองโหยหวนไม่หยุด ร่างกายชักกระตุกอย่างรุนแรง เบิกตากว้างก่อนกระอักเลือดออกทางทวารทั้งเจ็ดจนสิ้นใจ

เมื่อผู้อาวุโสรองดับสูญ สามผู้อาวุโสตระกูลเซียวก็ถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก!

เซียวเฉินฉวยโอกาสดูดซับพลังที่หลงเหลือของผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสสาม ส่งผลให้พลังฝีมือรุดหน้าขึ้นไปอีกขั้น

ตูม!

ปราณแท้ในร่างกายพลุ่งพล่านไม่หยุด ทะลวงระดับขึ้นสู่ขอบเขตปราณแท้ขั้นเก้าอีกครั้ง

เซียวเฉินผ่อนลมหายใจ มุมปากยกยิ้มอย่างมีเลศนัย "ในที่สุดก็ถึงปราณแท้ขั้นเก้า ใกล้ขอบเขตสรรค์สร้างเข้าไปทุกที"

เหนือขอบเขตปราณแท้คือขอบเขตสรรค์สร้าง ซึ่งสามารถควบแน่นปราณแท้เป็นวัตถุหรืออาวุธได้ พลังต่อสู้จะเพิ่มพูนขึ้นอย่างก้าวกระโดด ต่างจากปราณแท้ขั้นเก้าราวฟ้ากับดิน!

เขาทอดสายตามองไปไกล เอ่ยอย่างเด็ดเดี่ยว "ดินแดนนิรันดร์ ข้าต้องไปที่นั่นให้ได้"

ไม่ว่าอย่างไร นั่นคือพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของร่างกายนี้ เขาจำเป็นต้องหาเบาะแสให้พบ ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ก็ต้องหาสรีระของพวกเขามาฝังศพด้วยมือตนเอง นี่คือหน้าที่ที่ติดตัวเขามาแต่กำเนิด!

ในตอนนั้นเอง จวินซินในพฤกษาเทพเอ่ยขึ้นช้าๆ "พลังของเจ้าเพิ่มขึ้นเร็วไม่เบา ดูท่าในตัวเจ้าจะมีความลับซ่อนอยู่ไม่น้อย ทำให้ข้าเริ่มสงสัยมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ"

"ส่วนเรื่องดินแดนนิรันดร์ ข้ารู้บางอย่าง"

จวินซินแสร้งทำเป็นอมพะนำด้วยน้ำเสียงขี้เล่น เซียวเฉินสะดุ้งโหยง ส่งกระแสจิตถามทันที "ข่าวอะไร! รีบบอกมาเร็ว!"

จวินซินเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ดินแดนนิรันดร์ คือหนึ่งในสิบเขตต้องห้ามแห่งมหาภพ!"

"พ่อแม่ของเจ้านี่ใจกล้าไม่เบา ถึงขั้นบุกเข้าไปในเขตต้องห้าม ที่นั่นอันตรายและประหลาดที่สุด หากปุถุชนเข้าไป... สิบส่วนตายไร้ทางรอด!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น แม้เซียวเฉินจะคาดการณ์ไว้ก่อนแล้ว แต่หัวใจก็ยังดิ่งวูบ

"ไม่ว่าอย่างไร ข้าต้องไปที่นั่นเพื่อหาเบาะแสของพวกเขา"

"แต่ไม่ใช่ตอนนี้ พลังของข้ายังอ่อนแอเกินไป ไม่อาจปกป้องตนเองได้ เมื่อใดที่แข็งแกร่งพอ ข้าจะมุ่งหน้าไปที่นั่น"

เซียวเฉินตัดสินใจรอโอกาสเพื่อค้นหาพ่อแม่ หลังจากดูดซับพลังของสามผู้อาวุโสจนหมด เขาก็พาหลินเมิ่งเหยารีบกลับไปยังตระกูลหลิน

ขณะนั้น คนรับใช้ของตระกูลเซียวสังเกตเห็นว่าเซียวเฉินกลับมาแล้ว จึงรีบรายงานผู้นำตระกูลทันที

"ท่านผู้นำ สามผู้อาวุโสขาดการติดต่อ ส่วนเซียวเฉินกลับถึงตระกูลหลินอย่างปลอดภัยแล้วครับ!"

ผู้นำตระกูลเซียวราวกับถูกสายฟ้าฟาด ใบหน้าปรากฏความไม่อยากจะเชื่อ!

"อะไรนะ!"

"สามผู้อาวุโสหายสาบสูญ! แต่เซียวเฉินรอดกลับไปได้!"

"เป็นไปได้อย่างไร! หรือว่าพวกเขาทั้งสามจะถูกสังหารไปแล้ว!"

"สั่งการให้ค้นหาเบาะแสของสามผู้อาวุโสอย่างเต็มกำลัง!"

"ไอ้เดรัจฉาน หากเป็นฝีมือแกจริงๆ ข้าจะไม่ละเว้นเด็ดขาด!"

"ข้าจะลงมือฆ่าแกด้วยมือของข้าเอง!"

ผู้นำตระกูลเซียวขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เอ่ยด้วยความโกรธแค้นถึงขีดสุด